کتاب مجموعه شاهکارهای 5 میلی متری آموندسن افق

آلیس مونرو در داستان «آموندسن» هم‌زمان که بر هویت و اصالت یک شهر یا منطقه تأکید می‌کند، به دلبستگی‌هایی که انسان می‌تواند بدون درنظر گرفتن زمان به‌ آن داشته باشد، اشاره دارد؛ دلبستگی‌هایی که تلخی‌ها و مرارت‌های زندگیِ روزمره از کیفیت آن‌ها نمی‌کاهد. آموندسن از مجموعه‌ی شاهکارهای 5 میلی‌متری، نوشته‌ی آلیس مونرو، مترجم بهار اکبریان، نویسنده‌ی معروف کانادایی و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات سال 2013 و جایزه‌ی ادبی بوکر در سال 2009 است.

بعضی از آثار ترجمه‌‌شده‌ی او عبارت‌اند از: گریزپا، رؤیای مادرم و دستمایه‌ها.شاهکارهای 5 میلی‌متری مجموعه‌ای است از آثار مدرن و برجسته‌ی ادبیات معاصر جهان، کتاب‌هایی کوچک برای آنکه در یک نشست خوانده شوند.

این مجموعه به علاقمندان کمک می‌کند که در کمترین زمان و با هزینه‌ای اندک بهترین آثار ادبی جهان را بخوانند.این داستان‌ها درنگی کوتاه‌اند بر اصیل‌ترین و پیشروترین آثار ادبی،‌ هم‌سو با سلیقه‌ی بخش بزرگی از خاطرات به مکان‌ها تعلق دارند. گاه تک‌گویی‌ها و واگویی‌های ذهنی می‌سازند. بدون به‌یاد آوردن مکان‌ها، انگار چیزی از گذشته کاسته می‌شود.

در داستان‌‌های «آلیس مونرو»، شهرها، دهکده‌ها و چشم‌اندازها‌، گاه خود شخصیت اصلی‌اند؛ نام‌های زیبا به خود می‌گیرند، به هر چه بر آن‌ها می‌گذرد نگاه می‌کنند و انگار زبان خاص خود را دارند.

«ویویان‌ هاید» سوار قطار شده و راهی آموندسن می‌شود تا معلم جدیدی برای دانش‌آموزان باشد. او خوب می‌داند این مسئولیت چقدر‌ حساس است و هر کلمه یا جمله‌ی او می‌تواند به‌سادگی بر دیگران تأثیر بگذارد.

ویویان بعد از گذشت مدتی، همان‌طور که با آب‌وهوا‌ و چشم‌اندازهای زیبا و سرد و گاه یخ‌زده‌ی آموندسن خو می‌گیرد و خود را به تجربه‌های جدید عادت می‌دهد، به‌شکلی غیرمنتظره درگیر یک رابطه‌ی عاطفی عجیب هم می‌شود، رابطه‌ای آینده‌اش مشخص نیست.

آلیس مونرو دهم ژوئیه‌ی 1931 در کانادا به دنیا آمد. او در نوشتن داستان کوتاه مهارتی قابل‌توجه دارد. در داستان‌های مونرو، روبه‌رو شدن شخصیت‌ها با تضادهای درونی و خانوادگی، شیوه‌ی خلاقانه‌ی کنار آمدن با مشکلات، مفهوم تنهایی در میانسالی و اهمیت زمان و مکان جایگاهی پررنگ دارند.

مونرو در داستان‌های کوتاهش جهانی آرام خلق می‌کند که انتظار نمی‌رود اتفاق خاصی درحال افتادن باشد، اما در لحظه‌‌های پایانی یا در لحظه‌‌های اوج روایت، ضربه‌ای باورناپذیر به این آرامش ممتد وارد می‌کند.

شخصیت‌های داستانی آلیس مونرو اغلب ویژگی‌های روان‌شناختی ساده‌ای دارند و پیچیدگی‌های شخصیتی و ذهنی در آن‌ها مشاهده نمی‌شود. آن‌ها ساده، صبور و باورپذیرند، همان‌طور که نثر نوشتاری مونرو بی‌تکلف و بدون پیچیدگی‌های زبانی یا بار فلسفی برای مخاطب پرکشش و پرمفهوم است.

آلیس مونرو در سال 2013 برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات شد.