کتاب شبی که انتو با درد خویش آشنا شد نشر افق

ابوالقاسم، با نام مستعار اِنتو، راوی چهل‌و‌چندساله و اول‌شخص رمان شبی که اِنتو با درد خویش آشنا شد، در طبقۀ پنجم آپارتمانی در یک مجتمع مسکونی با همسرش، میشا، در دوران همه‌گیری کووید زندگی می‌کند. او، پس از ورشکستگی شرکتی که در آن کار می‌کرده با حقوق ناچیز بیمۀ بیکاری و همچنین نویسندگی برای شرکت انیمیشن، امرار معاش می‌کند.

در ضمن از طریق بالکن با همسایه و دوستش کیخسرو در مراوده است، دوستی که هر‌از‌گاه خبرهای متناقضی از مرگ و زندگی همسایه و هم‌بازی بیلیارد اِنتو، ابوالحسن، می‌دهد. همسر کیخسرو هم مدتی ا‌ست که او را ترک کرده و مرد خبرهای مرگ‌و‌میر کووید را فعالانه پیگیری می‌کند.

همۀ ما انزوا و تنهایی دوران قرنطینه را به یاد می‌آوریم. انتو در این دوران است که داستانی می‌نویسد: داستانی استعاری که دربارۀ مردی است که با تبر سرِ دخترش را بریده و در تاریخ ماضی ناپدید شده است.

رمان از خرده داستان‌هایی متفاوت که در بخش‌هایی با نام‌هایی شاعرانه از هم تفکیک شده که استعاره‌هایی از رابطۀ انسان‌ها در وضعیت بغرنج همه‌گیری و دشواری‌های زندگی در جهان معاصر است.

داستان پُر است از خرگوش‌های خاکستری. خرگوش چه ربطی به کرونا و قرنطینه و مرگِ مدرن دارد؟ "در برخی کشورهای آفریقایی از قبر مردگان کرونایی خرگوش‌های خاکستری بیرون زده‌اند." سرانجام همین خرگوش‌هایند که سبب وحشت و آوارگی انتو می‌شوند.

اثر سرشار از کابوس و رویاست. جایی در داستان می‌خوانیم که آثار سورئالیستی تاریخ‌مصرف ندارند. اگر آثار دیگر احمد آرام را خوانده باشید، خواهید دید که او این سبک را می‌شناسد و نویسنده‌ای متبحر و چیره‌دست می‌تواند روایتی چندلایه، سوررئال و پیچ‌درپیچ خلق کند.

احمد آرام (1330) داستان‌نویسی که در بوشهر متولد شده و در شیراز زندگی می‌کند، فارغ التحصیل رشته‌ی هنرهای نمایشی است. این نویسنده‌ی جست‌و‌جوگر با تکیه بر فرهنگ و باورهای مناطق بومی جنوب ایران،‌ شکل‌هایی تازه و نوآورانه از روایت و تصویرسازی را تجربه می‌کند.