دره دراز

مجموعه داستان درۀ دراز نوشتۀ جان استاین‌بک، نویسندۀ شهیر آمریکایی و برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات، نخستین‌بار در سال 1938 منتشر شد. این مجموعه که عمدتاً در درۀ سالیناس کالیفرنیا می‌گذرد، شامل یازده داستان کوتاه و چهار داستان در مجموعۀ اسب کهر است و و نمایانگر تبحر استاین‌بک در کاوش درونیات انسان، رنج‌های روزمره، و پیچیدگی‌های روابط انسانی. اسب کهر در این مجموعه به انتخاب مترجم حذف شده است.

این داستان سرشار از تنهایی و سکوت، جدال‌های درونی و تلاش‌های نافرجام انسان برای یافتن معنا، که در فضای روستایی و اقلیم خاص کالیفرنیا، در درۀ زیبای سالیناس، منعکس شده‌اند.

بسیاری از شخصیت‌ها با نوعی خلأ درونی و تنهایی هستی‌شناسانه مواجه‌اند. اشتاین‌بک با نگاهی همدلانه، رنج بی‌صدای این انسان‌ها را روایت می‌کند.

درۀ دراز شاهدی روشن بر مهارت بی‌بدیل استاین‌بک در شناخت روح انسان و روایت زندگیِ خاموش مردمان ساده‌زیست است. این مجموعه، نه‌فقط اثری درخشان در کارنامۀ نویسنده‌ای نوبلیست، که گنجینه‌ای ارزشمند در ادبیات قرن بیستم به شمار می‌رود. با گذر زمان، مضامین جهانی و نگاه انسانی این اثر همچنان طنین‌انداز باقی مانده‌اند.

جان استاین‌بک، نویسندۀ شهیر آمریکایی (1902-1968)، در اغلب آثار خود دغدغۀ انسان دارد و به انتقاد از نابرابری‌های اجتماعی، بی‌آرزوییِ طبقات اجتماعی فرودست و البته، روایتی متوالی از آدم‌های پیچیده و ساده و واقعیتِ اجتناب‌ناپذیرِ اتفاق می‌پردازد. او در سال 1939 برای نوشتن رمان خوشه‌های خشم برنده جایزۀ پولیترز شد. در آن‌ سال‌ها که جهان به‌سمت مدرن شدن می‌تاخت،‌ او بارها از این تغییر‌ و جاماندن نوشت، از ناتوانی انسان سنتی در وفق دادن خود با محیط پرچالش زمانه و از جدال مذهب و سیاست که همه‌چیز را خاکستر می‌کرد.